Choroby serca i układu krążenia

autor: on


O chorobach serca i układu krążenia mówi się, że jest to „największy seryjny zabójca XXI wieku” i nic dziwnego, jeśli weźmiemy pod uwagę, że stanowią one przyczynę aż 52% zgonów w krajach wysokorozwiniętych. Należą one do najważniejszych chorób cywilizacyjnych.

 

Serce – najważniejszy element układu krwionośnego – jest mięśniem (określanym przez anatomów jako „mięsień wydrążony”), spełniającym rolę pompy tłoczącej krew do całego organizmu. Jako że składa się z dwu funkcjonalnie oddzielnych struktur, możemy powiedzieć, że jest ono systemem dwóch mięśni: serca lewego, tłoczącego krew do krążenia dużego (tj. poprzez aortę do wszystkich narządów i tkanek organizmu) i serca prawego, wymuszającego obieg krwi tylko w obrębie krążenia małego (płucnego), gdzie następuje wymiana gazowa tlenu i dwutlenku węgla.

 

Serce złożone jest z czterech jam: dwóch komór (prawej i lewej) i dwóch przedsionków (prawego i lewego). Przedsionki przegrodzone są od komór zastawkami, nie pozwalającymi na cofanie się krwi. Podobne, jednokierunkowe zastawki, znajdują się pomiędzy komorami a wychodzącymi z nich tętnicami.

Serce jest pobudzane do pracy poprzez stymulację elektryczną, pozwalającą na skurcze mięśni komór i przedsionków w odpowiedniej sekwencji (kolejności): najpierw przedsionki, następnie komory, naprzemiennie powtarzając cykl z szybkością ok. 65-80 razy na minutę. Naczynia, w których krew kieruje się do serca, noszą nazwę żył, wszystkie naczynia, w których krew odpływa z serca – tętnic.

Zadanie, jakie postawiła natura przed układem krążenia, sprowadza się do takich czynności, jak doprowadzenie tlenu, substancji odżywczych i innych niezbędnych substratów (np. hormonów) do wszystkich narządów i tkanek organizmu, odprowadzenie zaś dwutlenku węgla, produktów przemiany materii, a także utrzymanie stałej ciepłoty ciała. Już pobieżne zaznajomienie się z tym tematem pozwala zafascynować się faktem, w jak kapitalny organ – pod względem anatomicznym i funkcjonalnym – wyposażyła nas natura. Ale może dlatego ogromna jest też różnorodność chorób, które dotykają serca, tego super precyzyjnego i wyspecjalizowanego narządu.

Choroby serca można dzielić na różny sposób, np. na wrodzone i nabyte. Wady wrodzone są nieprawidłowościami budowy serca lub dużych naczyń, powstałymi w życiu płodowym. O nabytych chorobach serca i układu krążenia chyba każdy mógłby powiedzieć coś z własnego doświadczenia i obserwacji, gdyż są bardzo rozpowszechnione. Wspomnijmy te najczęstsze:

  • nadciśnienie tętnicze
  • choroba niedokrwienna
  • zaburzenia rytmu serca
  • niewydolność mięśnia serca
  • zapalenie mięśnia serca
  • wady zastawkowe.

O chorobach serca i układu krążenia mówi się, że jest to „największy seryjny zabójca XXI wieku” i nic dziwnego, jeśli weźniemy pod uwagę, że stanowią one przyczynę aż 52% zgonów w krajach wysokorozwiniętych. Należą one do najważniejszych chorób cywilizacyjnych. Określenia tego używamy w odniesieniu do globalnie szerzących się, powszechnie znanych chorób, spowodowanych rozwojem cywilizacji. Częstotliwość ich występowania zależy od stopnia rozwoju cywilizacyjnego społeczeństwa. Choroby serca rozwijają się najczęściej o osób po 40 roku życia, u których występują tzw. czynniki ryzyka, takie jak: palenie tytoniu, nadwaga, siedzący tryb życia, hiperlipedemia, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze. Nie bez znaczenia są również uwarunkowania genetyczne (powszechne i wczesne występowanie tej samej choroby serca u członków rodziny). Dlatego trzeba powiedzieć z naciskiem, że lekceważenie jakichkolwiek objawów ze strony serca u osoby po 40 roku życia, z czynnikami ryzyka, zwłaszcza wieloma, lub genetycznie obciążonej jest niewybaczalnym błędem, który niejednokrotnie prowadzi do tragicznego końca.

Do optymistycznych aspektów tego zagadnienia należy fakt, że większość z tych negatywnych czynników jest możliwa do zmodyfikowania przez zmianę trybu życia, wczesne zdiagnozowanie i konsekwentne leczenie chorób „pośrednich” wspomnianych wyżej: nadciśnienia, cukrzycy czy zaburzeń lipidowych. Bardzo ważne jest też wykrycie na wczesnym etapie samej choroby serca, ponieważ leczenie we wczesnym stadium daje najlepsze wyniki i zapobiega wystąpieniu powikłań choroby prowadzących do kalectwa lub śmierci. Wczesne wykrycie choroby serca umożliwiają badania typu: okresowy pomiar ciśnienia, glikemii, cholesterolu itd., a także znajomość i niebagateli-zowanie objawów choroby. Po stwierdzeniu choroby serca, należy konsekwentnie przestrzegać zaleceń lekarskich, choć często wydają się być uciążliwe. Bardzo ważna jest współpraca chorego z lekarzem. Warto więc wiedzieć na temat swojej choroby serca jak najwięcej.

Działania profilaktyczne w odniesieniu do chorób serca i krążenia kierowane są do wszystkich, ale w praktyce najskuteczniejsze okazują się wśród młodszej części społeczeństwa.
Tylko z pozoru wydają się być słuszne popularne twierdzenia w stylu: „Mój ojciec, dziadek, znajomy itd. był gruby, palił i pił całe życie, a i tak dożył setki”, które mają za zadanie znalezienie łatwego usprawiedliwienia i wymówki dla biernej postawy wobec problemów zdrowotnych. To fakt, że bardzo nieliczni ludzie są nieprzeciętnie odporni na choroby serca i układu krążenia. Zawdzięczają to swoim wyjątkowo dobrym genom. Jednak dla przeciętnego Kowalskiego wystawienie się w ten sposób na ryzyko poważnej choroby serca prędzej czy później kończy się dramatycznie. To tak, jakby ktoś przejeżdżając regularnie ruchliwe skrzyżowania na czerwonym świetle liczył, że nic się nie stanie.

artykuł zaczerpnięto z https://www.deon.pl/ „Choroby serca i układu krążenia”

Be the first to write a comment.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.